Սերը բառ չե՝լոկ հասարակ,ոչ էլ խոսք է շատ հասարակ։Նա մեծ իմաստ եվ խորհուրդ է կրում իր մեջ։Դատարկ ու փուջ չի լինում այն,չի լինում այն անիմաստ ու աննպատակ,նպատակը որոշում ենք,մենք ինքներս՝կամ իծնե սեր եվ հարգանք տալիս ենք մենք՝եվ վերցնում ծնողներից, ընտանիքից։Հիմա սակայն շատ են խոսում սիրո մասին,գեղեցիկ են բնութագրում,գրում տողեր սիրում եմ քեզ,հավատն անգամ վերացել է զգացմունքի հանդեպ նույնիսկ,ցավալի է բայց իրական։Պետք է արդյոք նման կյանք մեզ,որի հիմքում սուտն տիրում,դե իհարկե պետք չէ այն մեզ,սա ենք ուզում,սա ենք ասում,բայց պատկերը հակառակն է մեզ համոզում։