Hammasiga qo'l siltab, hamma narsadan kechib ChORTOG'imga qaytsam, onamning tizzalariga bosh qo'yib, "Suykalma, qoch" - degan gaplarini eshitsam, otamning tanbehlaridan qizarsam, jiyanlarimning shovqinidan bezor bo'lsam, kichkintoy ukamni har kun uzim suygan maktabga olib borib olib kelsam. Ehhh...
Kareramish....
Mening butun umrli topgan-tutganlarim shu narsalarga arzimaydi. O'zligimni, o'zimni sog'indim...
Har kuni uzimga turli hil bohonalar to'qib universitetimni u binosidan bu binosiga asfalt bolsa ham tepaliklarni bosip o'tishdan ko'ra qishloqning chang ko'chalari afzal...
Har kuni internetda xabar tarqatishdan,uzimnig sevimli SINFDOSHLAR✌️gruppamdagilar bilan virtual suhbatlashishdan