sevgi shunday bevafo tuyg'u,kuni kelib tashlab ketarkan. O'z o'rniga qo'yib g'ururni,kulgan ko'zni yoshlab ketarkan. Ishontirib achchiq yolg'onga, armonlarga boshlab ketarkan. O'z o'rniga qo'yib taqdirni,bir laxzada aldab ketarkan. Bizga ochib do'zax eshigin,o'z manzili jannat bo'larkan. Bizga berib bedavo dardni,o'zi shodon o'ynab kularkan. Kuni kelib asal o'rniga,kulib turib zaxar berarkan. Gar shunda xam qilmasa xuzur,uzur so'rab takror kelarkan