Դու՛ ազերի պիղծ անասուն,
Չարամիտ ես քուն,թե արթուն,
Ի՞նչ ես ուզում Հայաստանից,
Դուրս մի նայիր քո ախոռից:
Ի՞նչ ես թաքուն կրակ բացում,
Ու սողալով չափերն անցնում,
Թիկունքից ես հարվածում,
Քաջ հերոս ես քեզ կարծում:
Ողջ նախիրով ասկյարների,
Մազը չարժեք հայ զինվորի,
Որ վստահ է իր ուժերին,
Ծառայում է հայրենիքին:
Ողջ աշխարհն է զարմացած,
Թուրքն ի՞նչ նյութից է ձուլված,
Որն այդպես էլ չզարգացավ,
Հայի գլխին մեծ հոգս դարձավ:
Մարդկային խոտան,ճղճիմ անորակ,
Կովկասի սրտում ուռուցք չարորակ,
Կեղծավոր հոգիդ պիղծ է ու կեղտոտ,
Իսկ՝ գաղջ երախդ հավերժ արյունոտ:Մեկնաբանել0Կիսվել0
Հրաշալի3