Երկար ժամանակ է չեմ տեսել քեզ: Չեմ խոսել քեզ հետ այնքան երկար, որ երբեմն ինձ թվում է ` մի օր կմոռանամ ձայնդ: Սովորել եմ շրջվել, երբ արցունքներս մատնում են դեպի քեզ ունեցած կարոտս: Ես ապրում եմ, սովորում, շփվում մարդկանց հետ: Հուշերս գրկած քայլում եմ փողոցներով, հիշում եմ քեզ: Երբեմն նույնիսկ քեզ հիշելիս մեղմ ժպիտ է հայտնվում դեմքիս: Ամեն ինչ կարծես կարգին է, բայց այս ամենն ուղղակի .... խաղ է: Ես կարոտում եմ քեզ: Շատ եմ կարոտում: Կարոտում եմ քո ծիծաղը, բառերը, որոնցով ես եմ հիմա խոսում: Երբեմն քո մասին հետաքրքրվում եմ մեր ընդհանուր մի քանի ծանոթներից: Նրանք պատմում են, որ քեզ մոտ ամեն ինչ կարգին է, որ դու լավ ես ու նույնիսկ նոր ընկերուհի ունես: Իմ մեջ բարկանում եմ ինքս ինձ վրա, որ այդպես էլ չ