Бевафои ман! Медони? Дар кучахои шахр кадам мегузораму ба гирду атроф менигарам. Хама чоро барф руйпуш намудааст. Аммо ман ба барф не, балки ба сафедии он нигаристаму дар он акси зебоятро, ки мисли барф сафед аст, дидам. Азизам он кадар ошикат будам, ки тамоми хубихои ин дунёро дар ту медидам. Баъзехо аз бевафоии ёр меноланд, баъзеи дигарашон аз бовафо буданаш. Вале чони ширинам, ту дар хаккам на ину на онашро раво дида буди... Дар назарам чавоне буди, ки аз дигарон фарки зиёд дошти! Мегуянд, ки шахси ошик гуноххои ёрашро намебинад. Аммо ман аз хама чихат имтихонат намудам. Бале, ту буди, ки мегуфти: ваъда медихам, ки то абад ёри вафодорат бимонам, то дами маргам бо нафаси ту ин дунёро нафас