ОЁ МЕДОНИ? 1400-сол пеш, шахсе туро дуст дошт. Дар он вақт ҳатто таваллуд ҳам нашуда буди. У ба хотири ту ашк мерезонд, ҳамеша аз Аллоҳи Меҳрубон бахшиши туро мехост ва аз Аллоҳ Биҳиштро бароят талаб мекард. У авлоду атфолу дустонаш, ҳамаро фидои ту карда буд, то ин ки Худои Ягонаро шиноси ва ҳамеша номи туро, бале такрор ба такрор мегуфт: [Уммати, уммати, уммати]. Ин аст муҳаббати воқеъи! Он ҷаноб ҳазрати Муҳаммад (Саллаллоҳу ъалайҳи ва саллам) мебошад. Пас ту ҳам, бале ту, номи уро такрор ба такрор салавот бифирист: «Аллоҳумма солли ъала Муҳаммадив ва ъала али Муҳаммад (Саллаллоҳу ъалайҳи ва саллам)»...