ҚАЙНОНА
Қайнонам уйимизга совчи бўлиб келганларида, удумга кўра чой олиб кирдим. Салом бердиму чиқиб кетдим. Кўзимга ўта содда, ўта ғариб бўлиб кўринганлар ўшанда. Кенг, катта рўмол ўраб олган, атир-упаларсиз, ясан-тусансиз эдилар. Ҳеч совчи бўлиб келганларни ичида бунақасини кўрмаган эдим. Совчилар кетгач онам: "Адресимизни ким берган экана? Сўрасам "омонат", деди. Умуман бизни оилага тўғри келмайдику. Ану ўралган аёлни олдида жуда ёмон уялиб кетдим аҳволимдан. Олди ёпиқроқ кийим кийиб чиқай десам, тузукроқ кийим ҳам йўғакан аксига олиб...", дедилар астойидил ҳижолат бўлиб. Мен ҳам онамдай ҳижолат бўлгандим ўшанда. Уйимизга ўралган совчи келиши етти ухлаб тушимизга кирмаган. Биз руслашг