Қиссаи воқеӣ Ҷавондухтари ятиме, ки ғайр аз модараш касе надошт, шавҳар кард. Бадбахтона, шавҳараш ниҳоят марди дуруштхӯй буд ва дар ҳаққаш хеле зулму ситам мекард. На танҳо шавҳараш, ҳатто аҳли оилааш низ бо ӯ муомилаи бад мекарданд, шабу рӯз мисли хидматгор кор мефармуданд, вале бо вуҷуди он дашному азияти зиёд мекарданд, баъзан ҳатто мезаданд. Зани бечора аз ночорӣ ба модараш шикоят мекард, вале модараш ягона кӯмаке, ки аз дасташ меомад, ҳамроҳ гиря кардан буду халос. Ба ҳамин ҳол даҳ сол гузашт. Муносибати шавҳараш ва аҳли шавҳараш бадтар шуда буд. Рӯзе модари он зани ситамдида бемори вазнин шуд ва эҳсос кард, ки маргаш наздик аст. Зан гиря карду гуфт: - Ягона шахсе, ки маро дилбардорӣ м