Левая колонка
Последний визит: 26 мая 2013
Фильтр
Գիտե՞ք,անբացատրելի զգացողություն է,երբ ուզում ես լացես ու ցավից գոռաս,երբ սիրտտ կտոր-կտոր է լինում վիրավորանքից,իսկ դու ամեն օր ձևացնում ես,բոլորին ժպիտ ես նվիրում,մենակ թե քեզ չհարցնեն ԻՆՉ՞ՈՒ ԵՍ ՏԽՈՒՐ,ԻՆՉ՞ՈՒ ԵՍ ԼԱՑՈՒՄ,որովհետև ավելի լավ է կեղծ ժպտաս,քան բոլորին բացատրես,թե ինչու ես տխուր ու լացում..
Բոլորն ուզում են՝ որ սիրտս բացեմ, Որ տեսնեն թե ինչ գաղտնիք կա պահված, Չեմ ուզում նրանց աչքերը լցնեմ՝ Ինչպես իմ սիրտն է արցունքով լցված: Ոչ ոք չգիտի ինչ կա իմ սրտում, Միայն դեմքիս են նայում ժպտացող, Ինչի համար եմ ես հաճախ տխրում, Ինչու են հաճախ աչքերս լացող: Ինչ կա իմ հոգում ՝ ոչ ոք չգիտե, Չի էլ իմանա ոչ ոք այդ մասին, Այդ մասին միայն իմ սիրտը գիտե, Եվ ես ու ինքն ենք տանջվում միասին 0 Комментировать 12
На этом пока всё
Войдите в ОК, чтобы посмотреть всю ленту