бир баланын апасы бул дуйнодон коз жумат. Атасы ʺбалам энесиз кыйналып калбасын, мен жокто курсагы ачып калбасынʺ деп, бир аялга уйлонот. Кундор отуп, бир куну атасы баласынан:
- уулум! биринчи апан менен экинчи апандын айырмасы жокбу? - деп сурайт.
Бала:
- биринчи апам жалганчы эле, а экинчи апам чындыкты суйлойт.
Мындай жоопту уккан атасы тан калып:
- эмнеге андай дейсин балам? - десе
Баласы мындайча жооп узатат экен:
- биринчи апам ʺоюнду токтотпосон тамак бербеймʺ - дейт эле, а мен кулак салбайт элем. Кочодон келбей, алыс жака ойногону кетсем дагы, ошол жерге мени издеп барып, мени табып, бетимден обуп, уйго жетелеп алып келип, ысык таттуу тамактарды берет болчу..... А, экинчи ап