Ҳадиси -322 Аз Абу Ҳурайра (разияллоҳу анҳу) аз расули худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфтанд: Шахсе ки баъди ҳар як намоз сию се маротиба "Субҳанналлоҳ" ва сию се маротиба "Алҳамдулиллоҳ" ва сию се маротиба "Аллоҳу Акбар" бигуяд , пас (ҷамъи) ин наваду нуҳ мешавад, ва барои тамом намудани сад "Ла илаҳа иллаллоҳу ваҳдаҳу ла шарика лаҳ , лаҳул мулку ва лаҳу-л-ҳамду ва ҳува ъала кулли шайин қадийр" ( Ба ҷуз Аллоҳ ҳеҷ маъбуди барҳаққе нест, ва у танҳо буда шарике надорад , ва аз барои уст подшоҳи , ва аз барои уст ҳамду ситоиш, ва у бар ҳама чиз тавоно аст ) , бигуяд , гуноҳони у агарчанде ки мисли кафи дарё бошанд ҳам, бахшида мешаванд .(Бухори ва Муслим) ﻋَﻦْ ﺃَﺑِﻲ ﻫُﺮَﻳْﺮَﺓَ ﺭَﺿِﻲَ ﺍﻟﻠَّ