Она тавсияси.
*Ўғилгинам, бир кун келиб менинг кексайганимни, ҳаракатларимнинг эса мантиқий бўлмаганини кўрасан.
Илтимос, ўша пайтда менга бир оз бўлсада вақтингни
ажрат ва сабрли бўл!
*Балки қўлларим титраб, еяётган овқатим кўксимга тушар, мадорим қолмагани боис кийимларимни кия олмасман...
Ўша лаҳзаларда сен билан бирга ўтказган узоқ йилларимизни эсла.
*Ахир бугун сенга ўргатган ишларимни ўшанда ўзим қила олмай қоларман!
*Ўғилгинам, агар қариган пайтимда ҳозиргидек ораста ва хушбўй бўла олмасам, мени маломат қилма!
Аксинча, сени озода ва хушбўй қилиш учун қилган жонкуярлигимни эсла!
*Агар сизнинг авлодинг қилаётган ишларни билмасам ёки тушуна олмасам устимдан кулма!
Билъакс, сенга адаб ва