ÇĥØŕŅįĘ ĢłĄžĄ:
Uning munis chehrasi ko‘z
oldimga kelganda, o‘zimni
aybdor his qila boshlayman.
Qanchalar yosh, sodda edi u. Men
qanchalik sevardim uni.
Shunchalar sevardimki, shamolni
ham ravo ko‘rmasdim. Ko‘zlari
yoshlanishini, ko‘ngli qayg‘u
nimaligini bilishini istamasdim.
Lablarida hamisha tabassum
bo‘lishini xohlardim. Ammo u
negadir doim g‘amgin yurardi.
Ko‘zlari ma’yus boqardi menga.
Nega bunchalik tushkun yurishi
sababini tushunolmasdim.
Sababini so‘raganimda, mahzun
jilmayish bilan kifoyalanardi,
dardini aytishni istamasdi sira.
Qanchalik qistamay, tayinli javob
ololmasdim. Bundan ko‘p
siqilardim, lekin unga qattiq
gapirolmasdim.
Bir kuni uning kasalxonada
yot