Ապրել այնպես,
Որ թշնամու խոցը պայթի,
Որ սպիացած վերքը բացվի,
Եվ այդ սաստիկ սուր ցավերից
Ամբողջ ուժով մինչև երկինք հառաչի...
Եթե ապրել, ապա այնպես,
Որ թշնամու խոր ջրհորը
Աղակալի թափվող աղի արցունքներից...
Ապրել այնպես,
Որ թշնամու տառապանքի չոր ջրհորը,
Ողողվի քո երջանկության արցունքներից...
Ապրել այնպես,
Որ թշնամու կեղծ ժպիտը՝
Քարանա քո խենթ ծիծաղից,
Որ թշնամու աչքի բիբը՝
Կուրանա քո մեղմ հայացքից...
Ապրել այնպես,
Որ թշնամու սիրտը պայթի
Ու դատարկվի արնաշաղախ թարախից,
Ապրել այնպես,
Որ թշնամու գործած մեղքից
Փրկես հոգիդ գալիք օրվա դատաստանից...
Ապրել այնպես,
Ինչպես երբեք չես էլ ապրել,
Ապրել այնպես,
Կարծես երբեք չես էլ ծնվել...
Եվ վերջապես,
Եթե ապրել, ապա սիրել,
Եթե սիրել՝ սիրել այնպես,
Կարծե