За вялікі шлях у педагогіцы ў мяне, зразумела, і вучняў ужо вельмі шмат. Сёння – гэта старшакласнікі, студэнты, дысертанты, дарослыя. З розных краін, з рознымі запытамі, з розным жыццёвым і прафесійным вопытам.
Але я заўсёды з асаблівай цеплынёй успамінаю сваіх першых вучняў – пяцікласнікаў гомельскай школы, дзе я праходзіла педагагічную практыку. Як усе студэнты беларуска-рускага аддзялення, я выкладала і беларускую мову, і рускую.
Так атрымалася, што настаўніца рускай мовы, да якой я была прымацавана як практыкантка, захварэла, і мяне паставілі адну! працаваць з класам. І я два месяцы была настаўніцай. Напэўна, я магла бы адмовіцца, але гэта было не ў маім характары.
Колькі разоў я