Мы используем cookie-файлы, чтобы улучшить сервисы для вас. Если ваш возраст менее 13 лет, настроить cookie-файлы должен ваш законный представитель. Больше информации
Boylar nigoxida kambag’al,qashshoqlar nazarida boy deb xisoblangan o’rtaxol oilaning farzandiman. Ro’zg’or deb atalgan ulkan beshikni tebratish xamda uylanishim uchun pul topish maqsadida tanish bilishlarim orqali Rossiyaga ishlashga ketadigan bo’ldim. Ko’ngil qo’yganim bor, qoshlari qaro ko’zlari xumor. Kokillari majnuntol orzuimiz shirin bir visol. Majburlikdan dedim ketishim sababini, xoxlamadi musofirlik azobi boshimga tushishini. Biroq taqdir yo’lga o’xshaydi u yo’ldan yurish kerak, bir joyda turib qolish emas. Shu sababli yorim ko’zlarini sog’inchga o’zlarini esa yolg’izlikka omonat qoldirib jo’nab ketdim insonlardan xam sovuq o’lkalarga. U yerlarda katta bir binoning qurilishida ishti