Бир йигит бўлган экан. У доим ИБОДАТда бўлиб, жуда кўп китоб ўқир экан...
Бир куни бир китобни олиб ўқибди. Китобда бандаларнинг барчаси барибир <<НОШУКУР>> деган ёзувга кўзи тушибди. Ўйланиб қолибди:
...~ Нега энди, беш вақт НАМОЗимни ўқисам, Яратганга ШУКРОНА қилсам, РЎЗА тутсам, ЗАКОТ берсам, САДАҚА қилсам яна қандай ношукрлик қиламан?!
Шуларни ўйлаб ўтириб, уйқуга кетиб, ТУШ кўрибди...Тушида оппоқ соқолли бир НУРОНИЙ отахонни кўрибди.
Отахон йигитга дебди:
--- Ҳа ўғлим, нега ўйланиб ўтирибсан?
Йигит отахонга салом берибди-да, шундай дебди:
--- Ота, мен китобдаги бандаларим НОШУКУР деган жойига тушунмадим. Тоат ибодатда бўлсам, Аллоҳни буюрганларини тўлиқ АДО этаётган бўлсам