Аявлу Анам, къыйын болду яшавунг.
Эринг оьлюп, барда къайгъы бир сенде...
Намуссуз адамлар сёндюрдю къаравун,
Тек, Атабызны унутмасбыз бирде.
Бир сени бойнунгда къалдыкъ биз,
Уьчде къыз, ва бир сыйлы улан...
Озокъда, биз дертюбюзде билебиз
Къыйынлыкъланы сагъа яшав къургъан..
Эртен, ахшам, гече юхламай,
Бизге аш болсун деп, ашама,
Ишлей эдинг, моюйгъанынгны айтмай.
Къоймай юрекге рагьатланма...
Арадан кеп заманлар гетмей,
Гиччирек тюкен ачдынг оьзюнг.
Бирибизниде айырмай, кем этмей,
Гьарибизни сюйген ерде охутдунг..
Сонг, бир аздан, гьар ожакъгъа гелеген
Балагьлар бизин де талады.
Къыз яшлар оьсюп, юрегин сююв елеген,
Тек, юхусуз гечелерде зая болмады...
А