“Настрой”ni ko‘taradi aprel, tushiradi avgust,
Uch yil davomida o‘zgarmagan bu “статус”.
“Endi nima qilamiz” — savol berar kamina,
Bariga ko‘namiz javob olar oyna aksida.
Uchrashtirdi bahor, ayiradi yoz, ishonmaydi kuz,
Bo‘lishi mumkin emas, bu bari tush.
Uyqisiz o‘tkazadi har bir tunlarni,
Oxiri taqdirga tan beradi sovuq qish fasli.
Nega taqdir uchrashtirdi “именно” sani,
Bu his-tuyg‘ularni “антивирус”i qani?
Nega sevdirding san “именно” mani,
Nega unutolmasman endi bu ko‘zlarni?
Qachon qochib ketasan xayolimdan,
Qachon visoling yo‘q bo‘ladi ko‘zimdan?
Qachon yurak o‘chiradi sani ismingni,
Qachon qadamlarim sani izlamaydi?
Qani o‘sha baxt, qani o‘sha orzu-niyat?
Axir bebaho