ოდესღაც მიხვდები, რომ არსებობს ხალხი, რომლებიც არასდროს არ ღალატობენ, მაგრამ ამისთვის მოგიწევს ძალიან ბევრი ღალატი გადაიტანო. ოდესღაც შენ მიხვდები, რომ გარეგანი სილამაზე - არაფერია შინაგან სილამაზესთან შედარებით. იმიტომ, რომ გარეთ - ეს მხოლოდ პირველ წვიმამდეა. ოდესღაც მიხვდები, რომ ძალიან ბევრი ფორმულები და აფორიზმები, რომლებიც ამ სამყაროში გაგიგია - ცარიელია, მერე რა რომ ლამაზი, სიტყვების წყობა - და არაფერი მეტი. მნიშვნელოვანია მხოლოდ ის ჭეშმარიტებები, რომლებამდეც შენ თვითონ მიხვედი. ოდესღაც მიხვდები, რომ სიკეთე, სინაზე, სითბო და მზრუნველობა - ეს შინაგან ძლიერების გამოვლინებაა, და არა სისუსტის.
პ.ს. ყველაზე ცუდია ,როდესაც აადამიანებს შორის ნდობა აღარ არის და ერთმანეთის მიმართ პატივისცემას კ