Мы используем cookie-файлы, чтобы улучшить сервисы для вас. Если ваш возраст менее 13 лет, настроить cookie-файлы должен ваш законный представитель. Больше информации
Արամե ջան և Աննա ջան ես նվիրում այս տողեր Գետակի վրա Թեքվել է ուռին Ու նայում է լուռ Վազող ջրերին: Երազ-աշխարհում Ամեն բան հավետ Գալիս է գնում Ու ցնում անհետ: Եվ գլուխը կախ՝ Նա լաց է լինում.- Զրերը ուրախ՝ Գալիս են գնում:
Միհրան և Արամե ու Աննա ես տողեր նվիրում ձեզի Գյումիր-Անի Երկու փոքրիկ դրախտներ Իրար կողքի հարևան Քաղաք Գյումիր Քաղաք Անի Իրար հավերժ բարեկամ Հույսի Անի Լույսի Անի Ինչու հույսդ բարակեց Չէ որ հույսդ խավարեց Դու մնացիր ստվերում Ինչու Անի ասա ինձ Դու մնացիր բախտակիցը Հայ գեղուհի Գյումրիի Ասա ինչու Մայր Տաճարի Գմբեթը վեր չհառնեց Սակայն Գյումրու Աստվածածնի Գմբերթը վեհ խոնարհվեց Հառնիր Գյումրի Հառնրի Անի Դուք պարծանքն եք Հայասատանի
Արամե և Աննա ես նվիրում այս տողեր Չգիտեմ անեծք թե օրհնաք է աս Որ այս ամենին լոկ ես եմ վկա Ճիշտ է դիտորդ-ը կգա ու կգա կերթա Անեշք որ նա կա ու նաև չկա Ու ամեն մի օր լոկ ես եմ վկա Օրհնաք որ չկա բայց և հարվերժ կա Ու կկհավերժի իմ հոգին վկա
Միհրան ծառուկյան և Արամե ու Աննա նվիրում ու այս տողեր Լեռներ Հայերենի ինչու եք լռում Լեռներ հարենի ինչու եք լռում Ինչու եք լեռում լեռներ իմ հոգու Զանգեր հայրենի ինչու չեք զեգում Ինչու եք զեգում զագեր իմ սիրո Հավքեր հայրենի ինչու չեք երգում Ետ վերադարձրեք թռիչքն իմ հոգու Ախ երևի թե մենակ եք մնում Ու այդ անեծքն է ձեզ լուռ դարձնում Կամ երևի թե ահն ձեզ լուռ տիրում Երբ չորս կողմ դառնում ավեր եք տեսնում Շուրջն անվերջ կարոտ անձայն սպասում Դուք հավերժության կարոտն եք լռում
Միհրան ծառուկյան և Արամե ու Աննա նվիրում այս տողեր Կարոտ Հեռվից վառվող անմեռ մի լույս Պայծառ լույս մի փարոս Վաղուց արդեն տիրացել են Կյանքիս մտքիս ու հոգուս Հեռվից վառվող անմեռ մի լույս Հուր կրակը Անիիս Հավերժահարս Մայր Տաճարով Քարավանն է մտքերիս Վաղուց արդեն մի լույս կրակ Դարձել է խոսեք ու լեզու Վաղուց արեն լույս մի ճրագ Իջևանն է իմ հոգու