უშენობა მკლავსისევ უშენოდ მოსულა წვიმა
შორსა ხარ მაგრამ შენ მაინც მათბობ
წვიმა მასველებს კვლავ დარდიანი
ჩემი ცრემლებიც ამ გრძნობას ათბობს.
მომნატრებიხარ თურმე რა ძლიერ,
რთული ყოფილა ეს განშორება
ვეღარ გაუძლებს ეს გული ამდენს,
და სადაც არის ფეთქვას შეწყვეტავს.
რა იქნებოდა რომ მოხვიდოდე,
და კვლავ შემეგრძნო შენი სურნელი,
მინდა განთიადს კვლავ ერთად შევხვდეთ
და მომახვიო შენი ხელები...
ჩემი რომ არ ხარ ეგ უკვე ვიცი,
მაგრამ მინდა რომ ჩემად გიგულო,
სევდიან გრძნობებს მე ვატან ქარებს,
ისევ მოგძებნი იქნებ გიპოვო.
მომნატრებია შენი ტუჩები,
შენი თვალები მომნატრებია,
შენი სურნელი რომელიც მათბობს,
ვაი რომ ახლა უკვე სხვისია...
რაღას გელოდო კი ღირს ლოდინი?
ტირილს ხომ უკვე აზრი აღარ აქვს,
მაინც ვილოცებ ხატებთა