Бир одам тоғдан бургутнинг тухумини топиб уни товуқнинг тагига қўйибди. Бургут тухумдан чикиб товуқнинг жўжалари билан яшаб улғая бошлабди. Бургут худди товуқлардай яшарди, улардай ерда юрар, ахлатларни, ерни титиб, кавлаб чувалчанг, дон-дунларни топиб ер эди.
Орадан бир йилча вақт ўтди, у билан бирга очиб чиққан тенгдош жўжа хўрозлар қичқира бошлашди. Бир куни у ҳам бўйнини баланд кўтариб қичқирмоқчи бўлган эди осмонда мағрур, қанотларини кенг ёзиб учаётган улкан бир қушга кўзи тушди. Ҳайратини яшира олмай улкан қушга хавас билан узоқ тикилиб қолди, ўша қушга ўхшагиси келди жудаям...
Сўнгра ёнидаги товуқдан сўрабди.
- Во ажаб... Бу қандайин қуш.. Мен ҳам у каби учишни хоҳлайман..
- Бу бу