Аз боғи ибодат гули хушбӯи ҷаҳон рафт,
Он моҳи иҷобат маҳи меҳр, зуду давон рафт.
Ё Раб ҳама моҳат хубу фархунда бароям,
Аммо маҳи фархундатаринат – Рамазон рафт.
То соли дигар фурсати ҳастӣ талаби мо,
Ҳар касро насиб сози Худоё нигарон рафт.
Ҳар каф ба дуо дар ҳақи онҳо, ки набошанд,
То соли дигар гуфта шавад он, ки фалон рафт
Моҳам биравем паспаси ҳам аз пайи тақдир,
Рӯзе, ки гузашт риштаи умре, ки ба ҷон рафт.
Эй дӯст манол пеши касон аз аҷалу марг,
Зеро, ки касеро, ки Худо хост ҳамон рафт.
Пешопеш иди саиди Фитрро табрик арз мекунам!