-Տեսնես ինչու՞ են մարդիկ հենց գիշերը տխրում:
-Ես գիտեմ:
-Կպարզաբանե՞ս:
-Դա այնքան պարզ է: Գիշերը դու հասկանում ես, որ մենակ ես, քո կողքին այդ պահին ոչ մեկը չի լինում, և դու այլևս կարիք չես ունենում ժպտալու, որովհետև կտեսնեն թուլությունդ: Եվ ամենավատն այն է, որ հենց այդ պահին դու հիշում ես այն ամենը, ինչն ամենաշատն ես ուզում մոռանալ: Դու սկսում ես մտածել, մտածել, մտածել ու այդ մտքերից խելագարվել:
-Բայց մեկ րոպե:
-Ի՞նչ պատահեց:
-Ես հենց դա չեմ հասկանում:
-Դա-ն ի՞նչ է:
-Հենց այն, թե ինչու՞ են սկսում գիշերը մտածել:
-Ա՜խ, դու չես էլ հասկանա:
-Իսկ դու փորձիր բացատրել:
-Հասկանու՞մ ես, երբ մարդիկ ունենում են քիչ թվով խնդիրներ, երբ նրանց գիշերը գրկում են իրենց սիրելիները, կամ հեռախոսով մաղթում բարի գ