Ҳолим ўзингга аён...Раббим!Сенга аҳволимдан арз қилдим.Жавоб бердинг: “Аллоҳнинг раҳматиданноумид бўлманг” (Зумар, 53).Айтдим: “Ҳеч ким қалбимни тушунмайди, таскин беролмайди”.Жавоб бердинг: “Аллоҳни зикр этиш биланқалблар ором олур (ва таскин топур)” (Раъд,28).Маъюсландим: “Одамлар менга озорберишади, дилимни оғритишади...” Жавоб бердинг: “...уларни афв этинг,(гуноҳлари учун) кечирим сўранг” (Оли Имрон,159).“Ёлғизман”, деб ўксиндимЖавоб бердинг: “Биз унга (инсонга) бўйинтомиридан ҳам яқинроқдирмиз” (Қоф, 16). Хазин тортдим: “Шунчалар гуноҳкорманки...”Жавоб бердинг: “...гуноҳларни фақатАллоҳгина мағфират этар” (Оли Имрон, 135).Ёлвордим: “Мени ташлаб қўйма...”Жавоб бердинг: “Мени ёд этинг, (М