Предыдущая публикация
Левая колонка
Последний визит: 14 апр 2020
Фильтр
ვიცხოვრებდი შენთან ერთად სადმე,
შორს აქედან... ლურჯი მთების პირას,
სადაც თავისუფლებაა ცამდე
და სიყვარულს არასოდეს სჯიან.
ვიცხოვრებდი შენთან ერთად მშვიდად,
შენი ხელით აშენებულ ქოხში,
არ გავცვლიდი ჩვენს პატარა ბინას
სასახლეში და არც ზღაპრულ კოშკში.
არ მეტყოდი საალერსო სიტყვებს,
ოდნავ მკაცრიც იქნებოდი თითქოს,
მხოლოდ თვალებს, სიყვარულს რომ იმჩნევს,
ჩემთვის მუდამ ექნებოდა სითბო.
ღამით ნაწნავს გავიშლიდი თრთოლვით,
დავწვებოდი ვარსკვლავების მხარეს,
დავრჩებოდით ქვეყნად მხოლოდ ორნი
და ჩვენს შორის - გაბადრული მთვარე.
რძისფერ ნისლებს დაგისხამდი თასში,
ყოველ დილას მოგართმევდი თავად,
მზის გვირილებს ჩავიბნევდი თმაში,
მხოლოდ შენთვის მოვირთავდი კაბას.
ღამის ალერსს გაგატანდი საგზლად
მთაში ჯიხვზე სანადიროდ წასუ
შორს აქედან... ლურჯი მთების პირას,
სადაც თავისუფლებაა ცამდე
და სიყვარულს არასოდეს სჯიან.
ვიცხოვრებდი შენთან ერთად მშვიდად,
შენი ხელით აშენებულ ქოხში,
არ გავცვლიდი ჩვენს პატარა ბინას
სასახლეში და არც ზღაპრულ კოშკში.
არ მეტყოდი საალერსო სიტყვებს,
ოდნავ მკაცრიც იქნებოდი თითქოს,
მხოლოდ თვალებს, სიყვარულს რომ იმჩნევს,
ჩემთვის მუდამ ექნებოდა სითბო.
ღამით ნაწნავს გავიშლიდი თრთოლვით,
დავწვებოდი ვარსკვლავების მხარეს,
დავრჩებოდით ქვეყნად მხოლოდ ორნი
და ჩვენს შორის - გაბადრული მთვარე.
რძისფერ ნისლებს დაგისხამდი თასში,
ყოველ დილას მოგართმევდი თავად,
მზის გვირილებს ჩავიბნევდი თმაში,
მხოლოდ შენთვის მოვირთავდი კაბას.
ღამის ალერსს გაგატანდი საგზლად
მთაში ჯიხვზე სანადიროდ წასუ
დგახარ.
არაფერს იმჩნევ სრულებით,
ზიხარ.
და ფიქრობ, –გიღირს თუ არა,
მე კი ვიწყებ და შენით ვასრულებ,
დღეებს,
რომლებსაც ვერ მოვუარე.
ვხურავ !!!
ღიმილის ფართო არჩევანს,
ტკივილებს ვაწყობ,კედლის თაროზე,
ფიქრობ...
ღირდა თუ არა დარჩენა,
ჩემი თვალების სადარაჯოზე.
ჩემს ფანჯარასთან,ბეღურები აღარ სხდებიან,
მე ვეგუები ყველა ღრიალს,
ვიმტვრევ ლავიწებს,
და ცხოვრებაში ერთი რამე არ შემძლებია...
შენი თვალების იქიდან ან...
აქეთ გავიქცე.
ფიქრებს ხანდახან ვერსად ვასრულებ,
ჩრდილიც არ მომსდევს,რომ ვკითხო, ვინ ვარ,
დგახარ.
არაფერს იმჩნევ სრულებით,
და მაინც ფიქრობ...
–რაღაცად ვღირვარ...
არაფერს იმჩნევ სრულებით,
ზიხარ.
და ფიქრობ, –გიღირს თუ არა,
მე კი ვიწყებ და შენით ვასრულებ,
დღეებს,
რომლებსაც ვერ მოვუარე.
ვხურავ !!!
ღიმილის ფართო არჩევანს,
ტკივილებს ვაწყობ,კედლის თაროზე,
ფიქრობ...
ღირდა თუ არა დარჩენა,
ჩემი თვალების სადარაჯოზე.
ჩემს ფანჯარასთან,ბეღურები აღარ სხდებიან,
მე ვეგუები ყველა ღრიალს,
ვიმტვრევ ლავიწებს,
და ცხოვრებაში ერთი რამე არ შემძლებია...
შენი თვალების იქიდან ან...
აქეთ გავიქცე.
ფიქრებს ხანდახან ვერსად ვასრულებ,
ჩრდილიც არ მომსდევს,რომ ვკითხო, ვინ ვარ,
დგახარ.
არაფერს იმჩნევ სრულებით,
და მაინც ფიქრობ...
–რაღაცად ვღირვარ...
На этом пока всё
Войдите в ОК, чтобы посмотреть всю ленту
31
- Gauamda GauqmdaОмск
- Niniko da qeti ananiashviliФрайбург
- ✵ ✵თბილისი
- აფციაური ვარananuri