Ч А Л А В Е К С В А Ё Й З Я М Л І
Жыццё сваё Ліпску ты прысвяціў,
Не здрадзіў яму ты ніколі,
Фактычна, жыццё сваё ў вёсцы адкрыў,
На пенсію вышаў у школе.
Абліччы тутэйшых ведаеш усіх,
З Заліпення, Залужжа таксама,
Бо так давялося---іх ты вучыў,
Дарослымі ўсе яны сталі.
Цябе не бяруць ні вятры, ураган,
Постаць---як была ў маладосці,
Мусіць, ты сілу прыроды пазнаў,
Да стагоддзя яе ты праносіш.
Ты з кожнай травінкай знаёмы спаўна,
Любую ты кветачку знаеш,
Кожнае дрэва---табе як радня,
Пры сустрэчы ўсіх абдымаеш.
Паходкаю лёгкай у тэмпе ідзеш
З дому ў школу, на дачу,
Кожны сус