ХИКОЯ "Хаетимда хеч учрамаган бир ходиса руй берди,аммо нима булаетганини сира тушунолмаяпман. Устимда епинчик бор,атрофимда одамлар кичкириб еглашмокда. Нима буляпти узи?! Кулларимни хам кимирлата олмаяпман. Аллохим,менга нима килди?....Урнимдан турмокчи булдим,аммо туролмадим. Ойи каердасиз,овозингизни эшитаяпман. Нега йиглаяпсиз,ойи?... Енимга келин устимдаги матони олин. Мен хич нарсани тушунмаяпман. Кимдир устимдаги матони олди. Отам. Сиз хам йиглаяпсизми? Нега? Мен каердаман узи? Нима у-н гапира олмаяпман? Онамни фареди кучайди. Йигламанг ойи! Вой,Худойим мен улганман, шекилли. Ха мен улибман. Булар менга аза тутишаетган экан. Йигламанг, ойи! Йигламанг,ота! Одамла йигламанглар! Оллохим