Йигитман, тогдайин сабрим бор, дея,
Бир куни кувончлар калбга ёр дея,
Дардларин узгага айтмок ор дея,
Хеч кимга билдирмай йиглайди эркак!
Рахмонга жой бериб унг елкасида,
Мехнатдан тобланиб кун тиккасида,
Тунлари ховлининг бир чеккасида,
Хеч кимга билдирмай йиглайди эркак!
Шукр дегай хатто заволидан хам,
Нолимок утмагай хаёлидан хам,
Яшириб куз ёшин аёлидан хам,
Хеч кимга билдирмай йиглайди эркак!
Дард унинг кулидан тутиб кетса хам,
Изтироблар гохи ютиб кетса хам,
Азоб жон-жонидан утиб кетса хам,
Хеч кимга билдирмай йиглайди эркак!
Номоздан узгага эгилмас боши,
Ризкдан насибаси, халолдан оши,
Милт-милт айланади куздаги ёши,
Хеч кимга билдирмай йиглайди эркак!
Синовлар олд