Мы используем cookie-файлы, чтобы улучшить сервисы для вас. Если ваш возраст менее 13 лет, настроить cookie-файлы должен ваш законный представитель. Больше информации
dars bo'lyapti. O'qituvchibolalarga: "Xudodan o'zingizuchun nima so'raganbo'lardingiz?" mavzusida inshoyozishlarini vazifa qilib topshirdi.Hamma oppoq qog'ozga o'zinshosini yoza boshladi.Kechqurun yozma ishlarnitekshirarkan, o'qituvchiningdiqqatini bir insho o'ziga tortdi.Inshoni o'qib chiqarkan u judaxafa bo'ldi, ko'zlaridan yuzigayosh dumaladi. Shu vaqtdaxonaga uning eri kirib keldi vaayolining ko'zidagi yoshlarniko'rib hayron bo'ldi. “Nimabo'ldi?” – deb so'radi u. “O'qing”,- deb, unga o'sha o'quvchininginshosini uzatdi. Inshoquyidagicha yozilgandi:"""Pаrvardigor, bugun Sendanalohida bir narsa haqida o'tinibso'ramoqchiman: menitelevizorga aylantirib qo'y... Ha,xuddi uyimizdagi televizornin
Unga tabiat behad go'zallik ato etgan edi. Faqat uning o'zi bu go'zallikni ko'ra olmasdi. Qiz dunyoga ko'zi ojiz bo'lib kelgandi. Shunga qaramasdan dunyo go'zalliklarini ko'rish baxtidan bebahra qolgan qizga boshqa bir baxt nasib etdi: sevish-sevilish... Yigit uni behad sevardi. Unga turmushga chiqish taklifini aytib charchamasdi. "Qachonki sizni ko'zlarim bilan ko'rsam, keyin mayli, turmushga chiqaman", - derdi qiz har doim. Ne baxtki bir kuni shifoxonadan unga donor topildi va qizning közini operatsiya qilishdi. Operatsiya muvaffaqqiyatli o'tdi, endi qiz nafaqat o'z go'zalligini balki dunyoning bor ajib go'zalliklarini, osmonni, gullarni va eng muhimi, sevganini ko'ra olardi. U yigitni top