Мы используем cookie-файлы, чтобы улучшить сервисы для вас. Если ваш возраст менее 13 лет, настроить cookie-файлы должен ваш законный представитель. Больше информации
Kulfatlar keltirib boshimga shod,
Kulib közdagi yoshimga.
Man ölsam kelarsiz qoshimga,
Ex mening bevafo döstlarim.
Göyoki qölimdan tutasiz,
Könglimni kulib shod etasiz.
Yiqilsam tepkilab ötasiz,
Ey mening bag'ritosh döstlarim.
Jonimni azoblab töymaysiz,
Hechkimni menchalik suymaysiz.
Ne uchun meni tinch qöymaysiz,
Ey mening bevafo döstlarim.
Tinglaman dildagi zorimni,
Olmoqchi bölasiz borimni.
Xatto yöldan urasiz yorimni,
Ey mening bevafo döstlarim.
Bilmaysiz siz mening qadrimni,
Ölsam ham sinaysiz sabrimni.
Tepkilar töymaysiz qabrimni,
Ey mening bag'ritosh döstlarim.
Dog'imda kuydirib otamni,
Bözlatib siz mushtipar onamni.
Köz yoshin tölasiz bolamni,
Ey mening bevafo
Qiz juda chiroyli edi. Boshqa qizlardan farqli ravishda hayotga özgacha nigoh ila qarardi. 19 yoshli sohibjamol qizni tabiiy ravishda sevuvchilar ham bisyor edi. Lekin uni atrofdagi yigitlar umuman qiziqtirmas, qanaqadir özgacha bir sevgini kutardi. Yuragining tub- tubidan uning kelishini ham his etib turardi. Bir kuni darsga kelganida, partasining ustida turgan qip- qizil atirgulni kördi. Gul bandiga biriktirilgan qog'ozchaga atiga ikki jumla yozilgandi: "Hayot gözal..." Negadir qizning lablarida tabassum uyg'ondi... Keyingi kunlarda yana bir-ikki bor bu holat takrorlandi. Qip- qizil atirgul va doimgi bir xil dastxat. Qiz bu gullarning sohibi kim ekanligiga judayam qiziqardi... Kunlarning b