Ո՛վ մարդ... Եթե ընկնես, հիշի՛ր, Բարձրացնող չկա, Եթե ցավից ճչաս, Հիշի՛ր, հասնող չկա... Ձեռքդ բռնող չկա, Ցավդ տանող չկա, Թե անզոր ես ընկած, Սե՛ր, բարեկա՝մ, չկա... Այնպես քայլիր՝ չընկնես, Որ միշտ տեղում լինես, Քեզ հասնում են, սիրում, Երբ դու վերևում ես...Միշտ լավին են վազում՝ Զորեղին են ձգվում, Կորած-մոլոր մարդու՝ Կողքով, չեն էլ անցնում... Ո՛վ էլ լինես, հիշի՛ր, Ցավն անխիղճ է կյանքում, Միշտ նրան է կպնում, Ով բարուն է ծնկում.. .Лусине Атоян