რატომ ისვრიან უაზრო სიტყვებს,თუ ისინი მაინც იტყუებიან? რატომ ამბობენ ლამაზ ფრაზებს,თუ ისინი ოდესმე გულს მაინც მატკენენ? რატომ მატყუებენ მე,ადამიანს? ისინი მე ვერ მხედავენ,მე კი ყველას ვხედავ...ისინი მე ვერ მაფასებენ,მე კი,რატომღაც,დიახ, ვაფასებ...ისინი მე არ მიცნობენ,მე,მგონი,ვიცნობ...ისინი მე არ მისმენენ,მე კი ყოველთვის მესმის მათი...ისინი ჩემს სულს ვერ წვდებიან,მე ვითომ კი?! რატომაც არა..... ჩუმად ვარ,მაგრამ ეს ჩემი სიჩუმე არ ნიშნავს „არ მესმის,ვერ ვხედავ,ვერ აღვიქვამ...“მე სრულებით ყველაფერს ვგრძნობ,ზედმეტადაც კი... სხვისი გულის ტკივილი მარტო მე რატომ მიმაქვს გულთან? მათთვის ჩემი ტკივილი უმნიშვნელოა,ზედაპირული ფრაგმენტებით,ისიც უგულოდ, ისვრიან ჩემთვის უმნიშვნელოვანეს სიტყვებს...თითქოს მეუ