ვერ დავრჩებოდი
***
მე მივეჩვიე საცალფეხო გზებით სიარულს,
უკვალავ მინდვრებს,
ოდესღაც რომ ყვავილნარობდა,
მე მივეჩვიე, დღეებს უფრო არა-მხიარულს
და აღარც მახსოვს,
თუ ოდესმე გულს უხაროდა.
სიცარიელეს მივეჩვიე,
თუმცაღა მზარავს,
სიჩუმის ხმებიც ჩემეულად გავითავისე,
სულის დუმილი მოვიხდინე
და ლექსით ვფარავ,
ვდგები გვამიდან,
კვლავ ვიძინებ გვამში, და ისევ...
გრძელდება ღამე,
აღარ უჩანს ნათებას პირი,
ვინ იცის იქნებ სიცოცხლესაც მიჩვევა უნდა,
ვერ დავრჩებოდი
სიყვარულში მაინც გულგრილი,
რადგანაც გრძნობა
გულის ცეცხლში გავლილი მსურდა.