სადა ხარ, ღმერთო!
შენი შექმნილი ქვეყანა რომ ხელიდან მიდის,
გზა-კვალი არ ჩანს, კაცი არ ჩანს გამდები ხიდის,
გახდა ქვეყანა მოღალატის, გამცემის, ფლიდის,
ხელიდან მიდის და მიდის!
ხედავ, უფალო, მორევში ვართ ცოდვების დიდის,
კაცი არაჩანს, რასაც თესავს, იმასვე მკიდის,
არის ქვეყანა ავაზაკის, ფეხებზე მკიდის,
ხელიდან მიდის, მიდის და მიდის!
დადგა, დამკვიდრდა მეფობა ბინდის,
მტერი-მოყვარე ქვეყანას ჰყიდის,
წისქვილი არ ფქვავს მომცემი მინდის,
ხელიდან მიდის, მიდის და მიდის!
თენდება დილა არას მქონე, არაფრის მინდის,
ღამდება რულით და თავის ქინდვრით.
ფარას მგლები გლეჯს, არავინ მწყემსავს, არავინ ითვლის,
ხელიდან მიდის, მიდის და მიდის!
ვართ, მაგრამ ვიცით რატომ ვართ, რისთვის?!
გინდ გიყვირია, გინდა თავი გიხლია ქვისთ