#Жангга рухсат нозил бўлгач, Пайғамбаримиз ﷺ Мадинадан Маккагача бўлган барча йўлларни, шунингдек Маккадан Шомга борадиган савдо йўлларини ўргана бошладилар ва бирин-кетин сариялар юбордилар.

Ҳижратнинг биринчи йилида у зот ﷺ “Аллоҳнинг шери ва Расулининг шери” деб аталган Ҳамза ибн Абдулмутталиб​رَضِيَ اللهُ عَنْهُни Абу Жаҳл бошчилигидаги карвонга қарши сарияга юбордилар. Лекин улар ўртасида жанг бўлмади.
Шунингдек, Убайда ибн Ҳорис​رَضِيَ اللهُ عَنْهُ бошчилигида ҳам сария юборилди.
Биринчи йилнинг Ражаб ойи охирида эса Пайғамбар ﷺ Нахла деб аталган жойга Абдуллоҳ ибн Жаҳш​رَضِيَ اللهُ عَنْهُ бошчилигида сария юбордилар.
Бу сария юборилганда саҳобалар ўртасида ихтилоф юзага келди: улар жанг қиладиларми ёки йўқми?
Чунки бу кун Ражаб ойининг охирги куни эди, Ражаб эса уруш қилиш мумкин бўлмаган муқаддас ойлардан ҳисобланарди.
Айримлари: «Балким ой тугаб, янги ой киргандир», дедилар.
Бошқалари эса: «Балким ой ўттиз кун бўлиб, ҳали тугамагандир», дедилар.
Шунда улар: «Агар бугун уларни қўйиб юборсак, улар Ҳарамга кириб кетиб, қўлимиздан чиқиб кетадилар. Агар жанг қилсак, уларни қўлга оламиз», деб қарор қилдилар ва жанг бошладилар.
Натижада жанг бўлиб, мушриклардан бири ўлдирилди, иккитаси асир олинди.
Бу хабар тарқалгач, мушриклар бутун Арабистонга: «Муҳаммад муқаддас ойларни ҳурмат қилмайди», деб тарғиб қилишди.
Шунда Аллоҳ таоло қуйидаги оятни нозил қилди:
﴿يَسْأَلُونَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيهِ ۖ قُلْ قِتَالٌ فِيهِ كَبِيرٌ﴾
“Сендан муқаддас ойда жанг қилиш ҳақида сўрайдилар. Айт: унда жанг қилиш катта гуноҳдир.”
/Бақара—217оят/
﴿وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ﴾
“Фитна (яъни инсонларни динидан қайтариш) қатлдан ҳам каттароқдир.”
/Бақара —217оят/
Сўнг Пайғамбар ﷺ асирларни қайтардилар ва ўлдирилган киши учун товон (дия) тўладилар. Шундан кейин сариялар бирин-кетин юборила бошланди.
Яна Аллоҳ таоло шундай марҳамат қилди:
﴿وَقَاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوا ۚ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ﴾
“Сизларга қарши жанг қилаётганлар билан Аллоҳ йўлида жанг қилинглар, лекин ҳаддан ошманглар. Албатта, Аллоҳ ҳаддан ошувчиларни севмайди.”
/Бақара —190оят /
Шу тариқа жангга оид оятлар босқичма-босқич нозил бўла бошлади.
Мунофиқлар эса — ичида касали бор, аввалида имон келтиргандек кўринганлар — Исломда жанг, синовлар борлигини ўйламаган эдилар. Улар Исломни фақат намоз, рўза ва зоҳирий ибодатлар деб ўйлашгани учун ташқи томондангина киришган эди.
Қачонки жанг ҳақида оятлар нозил бўлса, Аллоҳ таоло улар ҳақида шундай деди:
﴿فَإِذَا أُنزِلَتْ سُورَةٌ مُّحْكَمَةٌ وَذُكِرَ فِيهَا الْقِتَالُ رَأَيْتَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ يَنظُرُونَ إِلَيْكَ نَظَرَ الْمَغْشِيِّ عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِ﴾
“Қачонки мустаҳкам бир сура нозил қилиниб, унда жанг зикр этилса, қалбларида касал борларни сенга ўлим ҳолидаги каби қараб турганларини кўрасан.”
/Муҳаммад—20оят /
Шу тариқа сариялар бошланди ва бу ҳақда араблар эшитиб, Арабистонда янги бир куч пайдо бўлаётганини англадилар.
— Тафсири Табарий
— Тафсири Ибн Касир