
Ўша пайтда Абдуллоҳ ибн аз-Зубайрнинг ёши етмиш иккида эди.
Имом Табароний Яъло ибн Ҳармаладан ривоят қилади:
“Мен Ибн аз-Зубайр дорга осилганидан уч кун ўтгач Маккага келдим. Унинг онаси Асмо бинт Абу Бакр Ҳажжож ибн Юсуф ас-Сақафийга гапирди ва деди:
— Бу миниб турган (яъни дордаги) киши туширилмайдими?
У деди:
—Мунофиқ ҳақида гапиряпсанми?
У деди:
— Йўқ, Аллоҳга қасам, у мунофиқ эмас эди. Албатта, у кўп рўза тутадиган ва кўп ибодат қиладиган эди.
У деди:
— Жим бўл, сен қариб, ақлингдан озган кампирсан.
У деди:
— Мен Расулуллоҳ ﷺдан эшитганимдан бери ҳеч адашмадим. У зот айтганлар:
“Сақифдан бир ёлғончи ва бир ҳалокат келтирувчи чиқади. Ёлғончини кўрдик — у Ал-Мухтор ибн Абу Убайд ас-Сақафийдир. Аммо ҳалокат келтирувчи сенсан.”
Шунда Ҳажжож деди:
— Балки мен мунофиқларни ҳалок қилувчиман.
Бошқа бир ривоятда:
Ҳажжож Ибн аз-Зубайр устидан ғалаба қилиб, уни ўлдиргач ва жасадига таҳқирона муомала қилгач, унинг онаси — Асмо бинт Абу Бакрнинг ҳузурига кирди.
У деди:
— Сен мендан қандай қилиб рухсат сўрайсан, ахир сен ўғлимни ўлдирдинг-ку?
У деди:
— Сенинг ўғлинг Аллоҳнинг ҳаром ҳудудида исён қилди, шунинг учун уни исёнкор ва гуноҳкор ҳолда ўлдирдим, токи Аллоҳ унга аламли азобни тоттирди, ва унга шундай-шундай қилдим.
У деди:
— Ёлғон айтдинг, эй Аллоҳнинг душмани ва мусулмонларнинг душмани! Аллоҳга қасам, сен уни кўп рўза тутадиган, кўп ибодат қиладиган, ота-онасига яхшилик қилувчи ва бу динни муҳофаза қилувчи ҳолда ўлдирдинг. Агар сен унинг дунёсига фасод киритган бўлсанг, у сенинг охиратингни фасод қилди. Бизга Расулуллоҳ ﷺ шундай деб хабар берганлар:
“Сақифдан икки ёлғончи чиқади, иккинчиси биринчисидан ҳам ёмон — у ҳалокат келтирувчидир.”
Ва у — сенсан, эй Ҳажжож!
Шунда Ҳажжож деди:
— Расулуллоҳ ﷺ рост айтганлар. Мен эса ҳалокат келтирувчиман, мунофиқларни ҳалок қиламан.
Урва ибн Зубайр Умавий халифа Абдулмалик ибн Марвон ҳузурига бориб, Абдуллоҳ ибн Зубайр дорга осилган ҳолатдан туширилишини сўради. У рози бўлди ва у туширилди.
Абдуллоҳ ибн Зубайр билан бирга икки юз қирқ киши ўлдирилди. Уларнинг баъзиларининг қони Каъба ичида оққани айтилади.
Унинг онаси — Асмо бинт Абу Бакр رَضِيَ اللهُ عَنْهَا юз ёшга етган эди ва умрининг охирида кўзидан айрилгани айтилган.
Яна бир фикрга кўра: “Унинг кўзи соғлом бўлган, бирорта ҳам тиши тушмаган.”
Асмо ўғли Абдуллоҳ ўлдирилгандан кейин бир неча кун яшади. Айтилишича, у ўн кун яшаган. Яна айтилишича, йигирма кун яшаган. Яна айтилишича, йигирма кундан бироз ортиқ яшаган, то Абдулмалик ибн Марвондан ўғлини дордан тушириш ҳақида жавоб келгунга қадар.
Манбалар:
Ал-бидоя ван-нихоя — 8-жуз, 344-бет
Ал-Муъжам ал-кабир — 24-жуз, 101-бет, 272-ҳадис


Присоединяйтесь — мы покажем вам много интересного
Присоединяйтесь к ОК, чтобы подписаться на группу и комментировать публикации.
Нет комментариев