ҚАБУЛ БЎЛИШИГА АНИҚ

ИШОНИБ ДУО ҚИЛИШ
-----------
Ҳазрати Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади. Жаноби Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтадилар: “Ижобат этишига аниқ ишонган ҳолда Аллоҳга дуо қилинглар! Билингларки, Аллоҳ ғофил қалбдан дуосини қабул қилмайди”, (Имом Термизий ривояти).
Қалб ва фикрни бир жойга жамлаб, қабул бўлишига аниқ ишониб астойдил дуо қилиш керак. Қабул бўлишига аниқ ишонган, шак-шубҳага ҳеч қандай ўрин қолдирмай қилинган дуонинг ижобат этилишига умид қилинади.
#Ҳадис_417
دَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ
عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِى وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ — رضى الله عنه — قَالَ قَالَ النَّبِىُّ — صلى الله عليه وسلم — « لاَ تُبَاشِرِ الْمَرْأَةُ الْمَرْأَةَ فَتَنْعَتَهَا لِزَوْجِهَا ، كَأَنَّهُ يَنْظُرُ إِلَيْهَا » .
طرفه 5241 — تحفة 9305
رواه البخاري ‏(‏5240‏)‏ ، وأبو داود ‏(‏2150‏)‏ ، والترمذي ‏(‏2792‏)‏ ‏.‏
Абдуллоҳ ибн Масъуд розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:
"Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам: "Бирорта аёл бошқа бир аёл билан кўришиб, кейин эрига уни кўз олдига келтирадиган даражада таърифлаб бермасин", дедилар".
(Бухорий ривояти).
#Ҳадис_418
Абу Бакр розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:
У киши Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламга: Менга намозимда ўқийдиган бирор дуо ўргатинг, деди. Аллоҳумма, иннии золамту нафсии зулман касийрон, ва лаа йағфируз-зунуба иллаа анта, фағфирлии мағфиротан мин ъиндика варҳамнии, иннака антал ғофурур-роҳийм, дегин, дедилар.
Дуонинг маъноси: Аллоҳим, албатта мен ўз жонимга кўп зулм қилдим. Гуноҳларни Сендан ўзга ҳеч ким кечира олмайди. Шундай экан, Ўз ҳузурингдан бўлган мағфират ила мени кечир ва менга раҳм қил. Албатта, Сен Ғофурсан ва Роҳиймсан.
(Имом Бухорий ривояти)
#Ҳадис_419
عن أنس بن مالك قال قال رسول الله صلى الله عليه وسلم يؤتى بأنعم أهل الدنيا من أهل النار يوم القيامة فيصبغ في النار صبغة ثم يقال يا ابن آدم هل رأيت خيرا قط هل مر بك نعيم قط فيقول لا والله يا رب ويؤتى بأشد الناس بؤسا في الدنيا من أهل الجنة فيصبغ صبغة في الجنة فيقال له يا ابن آدم هل رأيت بؤسا قط هل مر بك شدة قط فيقول لا والله يا رب ما مر بي بؤس قط ولا رأيت شدة قط رواه مسلم
Анас розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:
“Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: “Қиёмат куни дунёда неъматларга кўмилган дўзахий инсонни келтирилиб, дўзах(азоби)га бир бор ботирилади. Сўнг : “Эй Одам фарзанди, ҳеч бир рўшнолик кўрганмисан, сенга бирор немат берилганми?” дейилади. У : “Йўқ, Аллоҳга қасамки, Эй Робб” дейди. Дунёда одамларнинг энг ночори бўлган жаннатий кишини келтирилиб, жаннат (нематлари)га бир бор ботирилади ва: “Эй Одам фарзанди, бирор марта ночорликни кўрганмисан, бирор бор қийинчиликни кечирганмисан” дейилади. У: “Йўқ, Аллоҳга қасамки, Эй Робб, бирор марта ночорликни кўрмаганман, бирор бор қийинчиликни кечирмаганман” дейди” дедилар”.
(Муслим ривояти)