#Ҳадис_929

ЙЎЛЛАРДА БЕХУДА ЎТИРИШ
--------
Абу Саъид розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: «Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Йўлларда ўтиришдан сақланинг», дедилар.Эй Расулуллоҳ! Мажлисларимиз лозим нарсалар. Биз уларда суҳбатлашамиз», дейишди.«Агар ўтиришдан бошқа илож топа олмасангиз, йўлга ўз ҳаққини беринг», дедилар.«Унинг ҳаққи недир?» дейишди.«Кўзни тийиш, озор бермаслик, саломга алик олиш ҳамда амру маъруф ва наҳйи мункар», дедилар».
(Тўртовлари ривоят қилган
-- Шарҳ:
Бекордан-бекорга йўл бўйида ўтириш яхши эмас. Агар йўл бўйида ноилож ўтириб қолинган чоғда ҳам кўзни нолойиқ нарсалардан тийиб, бировга озор бермасдан, ўткинчиларнинг саломига алик олиб, кези келганда, яхшиликка амр қилиб, ёмонликдан қайтариб ўтириш лозим бўлади.
Ҳадис ва Ҳаёт 37
#Ҳадис_930
ЛАЪНАТЛАШ ВА ФАҲШ СЎЗЛАР АЙТИШ
Абу Дардо розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: «Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Қачон банда бир нарсани лаънатласа, лаънат осмонга кўтарилади. Сўнг осмоннинг эшиклари унинг ортидан ѐпилади. Кейин у ерга тушади. Унинг эшиклари ҳам ортидан ѐпилади. Кейин у ўнгга сўлга бориб-келади. Агар борадиган жой топмаса, лаънатланганнинг олдига келади. Аммо у бунга лойиқ бўлмаса, албатта, айтгувчисига қайтади», дедилар».
(Абу Довуд ривоят қилган).
-- Шарҳ:
Ушбу ҳадиси шарифдан лаънат кўпроқ ҳолатларда ўз айтгувчисига уриши кўриниб турибди. Бас, шундоқ экан, лаънатни зинҳор тилга олмаслик керак.
Хадис ва Хаёт 34