​​ЖАННАТДАГИ БАРЧА НАРСА АБАДИЙ , ЭСКИРМАЙДИ , ЎЛМАЙДИ , ТУГАМАЙДИ

-----------------
Абу Саид ва Абу Ҳурайрадан ривоят қилинади: Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам айтдилар: "Нидо қилгувчи: "Албатта, сизлар соғ бўласиз, ҳеч қачон касал бўлмайсиз, албатта, сизлар абадийсиз, ҳеч қачон ўлмайсиз, албатта, сизлар ёшсиз, ҳеч қачон қаримайсиз, албатта, сизлар неъматдасиз, ҳеч қачон маҳрум бўлмайсиз", деб нидо қилади. Бу ҳақда Аллоҳ таолонинг ушбу сўзи бор: "Уларга: "Қилиб ўттан (яхши) амалларингиз сабабли сизларга мерос қилиб берилган жаннат мана шудир", деб нидо қилинур".
(Аъроф сураси, 43-оят)".
Абу Ҳурайра розийаллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам айтдилар: "Ким жаннатга кирса неъматланади, маҳрум бўлмайди, кийими эскирмайди, қаримайди". Дарҳақиқат, ҳурларнинг: "Бизлар абадиймиз, ҳалок бўлмаймиз", деган сўзлари юқорида ўтди.
Имом Қуртубий «Жаннат васфи» китобидан.
Жаннат аҳли жаннатга киргач у ерда дунёда яхшилик ила дўст - биродар тутинган баъзи дўстларини топа олишмас экан. Улар Роббул иззатдан ўша дўстлари хақида сўрашар экан:
— Эй Роббимиз! Бизнинг дунёда дўстларимиз бўлар эди. Улар биз билан бирга намоз ўқишар, рўза тутишар эди. Уларни биз кўрмаяпмиз.
Аллох таоло айтар экан:
— Боринглар, қалбида зарра миқдорида иймони бўлган кишиларни дўзахдан чиқариб олинглар!
Ҳасан Басрий раҳимахуллох айтадилар:
"Мўъмин биродарингизни кўпайтиринг. Чунки уларга қиёматда шафоат қилиш хуқуқи берилади".
Хақиқий дўст сен билан жаннатда ҳам бирга юрадиган дўстдир.
Ибн Жавзий раҳматуллохи алайх умматни илмга кўмганлар. Ёзган асарлари ҳисобсиз. Қаламларини йўнгандан чиққан қириндиси ила ўзларини вафот этганларида ювадиган сувни иситишни васият қилганлар. Қўлларида минглаб инсонлар исломга кирган. Ана ўшандай зот айтадилар:
"Агар мени жаннатда топмасангиз мени суриштиринг. Роббимизга "Эй Роббимиз! Фалон банданг бизга Сени кўп эслатар эди. У қани?", денг".
Жаннатда бирга бўлмоқчи бўлган дўстларимизга юбориб қўямиз!
♻️
Аллох Таоло деди
فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوا لِي وَلَا تَكْفُرُونِ.
"Бас, Мени эслангиз, сизни эсларман. Ва Менга шукр қилингиз, куфр қилмангиз".
(Бақара сураси, 152-оят).
Тафсир: Ушбу оят ўзи қисқа бўлишига қарамай, олам-олам маъно касб этади. Аллоҳ таоло Ўзи яратган, ҳаёт ва ризқ ҳамда бошқа керакли нарсаларни берган бандаларига: «Мени эслангиз», демокда. Хўш, Аллоҳ бу ожиз бандаларининг эслашига муҳтожми? Йўқ, у беҳожат Зот. Ҳамма муҳтожлик бандаларда. Лекин бу амр бандаларга яхшилик етиши учундир. Улар Аллоҳни зикр қилиб эслашлари ила Аллоҳ таоло уларни зикр қилишига, эслашига эришадилар. Аммо зикр билан зикрнинг фарқи бор, албатта. Ҳеч нарсага арзимайдиган ожиз банданинг эслаши қайда-ю, оламларнинг Парвардигори бўлган Аллоҳ таолонинг эслаши қайда! Банда қандай, қачон ва қаерда эслайди? Аллоҳ-чи?