Qiz aeroportida o'z

reysini kutib o'tirar
edi.
Uni reysi kechiktirildi va u bir ikki
soat kutishi kerak. U kitob va bir
qadoq vafli sotib oldi va vaqt
o'tkazish uchun stolga o'tirdi. Yonida
bo'sh stolda vafli va kegingi stolda
jurnal o'qiyotgan bir yigit o'tirardi.
Qiz vaflidan yeya boshladi. Shunda
yigit ham vaflidan yeya boshladi. Qiz
bunday hayratga tushdi. Lekin,
indamasdan kitobini o'qishda davom
etdi. Qiz doim vaflidan olganida yigit
ham olishda davom etdi. Qiz
g'azablandi. Ammo, lekin, odam
gavjun aeroportda shovqin solishni
istamadi.
Bir dona vafli qolganda esa qiz
o'yladi: "Qiziq bu betarbiya nima
qilar ekana?" Qizni fikrini
o'qiyotganday yigit vaflini oldib, uni
ikkiga bo'ldi va o'qishni
to'htatmagan holda bir bo'lagini
qizga berdi.
Qizni ketadigan vaqti bo'lib yuklarini
oldi va ketdi.
Keginroq samolyotda ko'z oynagini
sumkasi cho'ntagiga solib qo'yayotib
sumka ishida vafli ko'rib qoldi.
Shunda sumkadan ko'z oynagini
olayotganda vaflini solib qo'ygani
esiga tushdi. U betarbiya deb
hissoblagan inson esa u bilan o'z
vaflisini hech qanday g'azarliksiz,
ochiq ko'ngil bilan bo'lishganini
tushundi. U o'z xatosini to'g'irlash
imkoni mavjud emasligidan qattiq
pushaymon yedi.
Birovni ayblashdan oldin o'ylab
ko'ring!
Balki, siz adashayotgandirsiz...