ხშირად ვესაუბრები შენს თვალებზე სავსე მთვარეს
როგორ ვუცქერ ჩუმად მალვით მას სევდიანს და მდუმარეს
ნელა ფიქრით მივუყვები ბნელით მოსილ არემარეს
ვფიქრობ ნეტავ სადმე შეგხვდე მოგეფერო მომგიმარეს
გარეთ ქარი ქროლით არხევს დაბერებულ წითელ ვერხვებს
თითქოს შენთვის აცეკვდნენ და გიმგერიან ჩემსას ლექსებს
მინდორ მინდორ დავივლი და დაგიკრიფავ მე თეთრ ტიტებს
და გადავცემ მტელი გრძნობით შენს ლამაზ და სათუთ თითებს
Нет комментариев