....

Yodingizdami,qishning qorli sovuq bir oqshomi edi,jajji jajji kapalaklarga o'xshar edi yog'ayotgan qor parchalari. Uzoq uzoqlarga termulib o'tirardik,bir nimalarni xayol qilib. Ko'nglimizdagi xis tuyg'ularimiz ana shu qor parchalariday oppoq edi...
- Oldinlari mana shu uzun yo'llarni sen bilan sayr qilardik. Yana o'sha yo'llar...faqat sensiz... Bu yo'ldagi xar bir narsa seni eslatadi. Men esa bu yo'llarda davom etaman,sensiz....
- Exx qayerlarga uchib ketdi shirin orzularimiz. Balki aynan o'sha qor parchalariday erib ketgandir....
- Esingdami bu olis yo'l boshida bir yosh bolacha to'p-to'p qizil gullar sotardi,sen bilan doim olardik shu gullardan. Bugun yana oldim,sensiz....afsus so'lib qoldi...
Bu oqshom senga atab bir nimalar yozdim va ularni mayin shabodalarga o'qidim senga yetkazarmikan deb. Balki bu to'polonchi shamollarga quloq solsang eshitarsan... Men sensiz yashay olmayman. Sen buni xis etarmikansan...? Axir sen sensiz yashamagansanku...