Muxabbatsiz o'tmoqda kunlar

Ko'ngilni xavasga almashdi ular
Na xalovat bor,va na uyqu
Ayriliqdan makon tobdi sevishgan dillar...
...Sevishdi sevilishdi,o'zlaricha bir nimalarni orzu qilishdi...SHudir balki baxt deganlari,zotan bir biriga yetolmagan,muxabbatga oshno qalblarfaqat birgina emasku,xar tomonlama o'ylab ko'rilganda xamma narsalar xam biz xoxlaganimizday bo'laversa yashashdan ma'no mazmun qolarmikan..?Bukarni barchasini batamom unutish,ularni o'ylamaslik kamdan kam xolatlarda uchrab turadi,vaxolanki bu xissiyotlarni yoddan chiqarishesa jaxolatni o'zginasi bo'lsa kerak...
Ba'zan yonimizda turgan baxtni qadriga yetmay,olisdagi saroblar singari olg'a intilamiz.Nimagaligini bilmadimu,ba'zida o'ylab qolaman,balki mana shu alfozda yashash insonlar uchun maroqli va qiziqarliroqdir...Yoki bularni ortidan borish xayotga bo'lgan insonlardagi intilishlarni kuchaytirar..?
Nima bo'lgandayam xayot davom etmoqda,undagi xar bir sodir bo'layotgan voqea xodisalarni anglashga bo'lgan talab va extiyojlar o'z ifodasini yo'qotganicha yo'q...Bularga xolisona baxo berib undan kerakli xulosalarni chiqarish esa insonlarni o'zlaridan...