Ամեն մեկն էլ մի ցավ ունի.

Մեկը կորուստ` խոր, անմոռաց,
Սիրածից է մյուսն էլ լքված,
Մեկն ապրելու ջանք է թափում,
Մեկն էլ ընկերոջն է խաբում,
Իր իսկ ստին դառնում գերի,
Էլ ո՞վ նրան դարման բերի...
Մեկի վիշտը մեծ է, ավա~ղ,
Մյուսն էլ ունի կորստյան վախ,
Այս մեկն ահա հավատում է`
Օժտված է տանջանքներով,
Այն մեկին էլ ծվատում է
Հիշողությունն իր ճանկերով...
Կյանքն է այդպես ցավերով լի,
Բայց ցավն էլ ունի բանալի,
Փորձիր գտնես` վիշտդ ցրես,
Կյանքդ ուրախ շնչով լցնես..