....

Hayotim..... Sog’indim… O'zimeni yaxshi ko'raszmi? –degan savollaringni. Sog’indim… Har kecho’tgan samimiy suhbatni. Sog’indim… Uzunsalom berib quvnoq kulishlaringni.Sog’indim… Beg’uborligingni, hech hafaqilmas so’zlaringni, samo mukammalyaratgan husningni, ta’riflab bo’lmas, doimayb qidirganda ojiz qoladigan xislatlaringni.Sog’indim… Derazadan osmonga termulibhayol surishingni, yomg’irni kutishingni,yomg’irda esa yo’qotgan narsasini topibolgan odamdek quvonishingni. Sog’indim…O’sha ilk uchrashgan ko’chamizni, o’shabog’ni, birinchi o’rindiqdagi birgao’tirishimizni, uzoq yo’ldan olib kelinganmuzqaymoqni shoshib yeyishni. Sog’indim…Yo’l uzoq bo’lsada, yayov yurishni, qo’rqinchliodamni ko’rsang yonimga yashirinibolishingni. Sog’indim… Bir avtobusni ikkinchi,uchinchi marta kelganini ham o’tkazibyuborib bekatda suhbatlashib o’tirishni.Sog’indim… Mashinani uzoqda qoldirib,yoninggacha yayov borishni, yo’l– yo’lakayaytmoqchi bo’lgan gaplarimni yodlab olishni,seni ko’rgach hammasini unutib qo’yishni.Sog’indim… Alamli bo’lsada, qo’ng’iroq qilib,yig’lab, dardlaringni ishonib aytaolishlaringni. Sog’indim…Sog'indim...Xayotim..!