@SanSiz@

Аёл...
Аёл аввалига сизга яқинлашишдан
қўрқади. Охирида сиз ундан
узоқлашганингизда, у аччиқ кўзёш тўкади.
Буни кўпчилик тушунмайди.
Аёл сиздан имконсиз нарсани талаб
қилмайди. У фақатгина сиз ўз
синглингизга қандай инсонни раво
кўрасангиз, унга ҳам шундай
бўлишингизни хоҳлайди.
Аёл ё буюк макр, ё буюк севгидир. Қай
бирини танлаш, ўз қўлингизда. Макр
қилсангиз, макр қилади. Севсангиз,
жонини беради.
Аёл ўзи касал бўлса ҳам, даволайди. Ўзи
ғам ичра бўлса ҳам, тасалли беради.
Бемор бўлсангиз, чарчаган бўлсангиз ҳам,
туни билан ухламай қараб чиқади. Ўзи
танимаган инсонининг қайғусидан
ташвишланади.
Аёл қанчалар улғаймасин, унга болаларга
қилинадиган беғубор муомалани хоҳлайди.
Ўзингиз билан қайғулар оламини кўтариб
келган бўлсангиз, аёлнинг қалб эшигини
қоқманг!
Аёл... унга бағритошлик қилсангиз ҳам, у
меҳр - шавқатни тарк этмайди.
Аёлнинг тантиқлиги, рашкларини, фақат
уни чиндан севгангина кўтаради.
Аёлдан инсонийлик, мулойимликни
ўрганиш, эркак учун айб эмас.
Аёл хиёнатдан, юқотишдан, айрилиқдан
қўрқади. Яхши кўрган инсонини осонликча
унутмайди.
Аёл отасиз боласини тарбиялай олади.
Лекин, эркак киши онасиз болани
улғайтириши амри муҳол.
Оиз Қорнийнинг ажойиб сўзлари бор:
«У ҳеч нарса бўлмайди. Истасанг «барча
нарса» бўлади.
Сенга руҳ пуфланганда аёлнинг қорнида
бўласан.
Йиғлаганингда аёлнинг қучоғида бўласан.
Ошиқ бўлганингда аёлнинг қалбида
бўласан.
Шундай экан, унга юмшоқ бўл! Аёл
омонат. Хор қилишинг учун яратилмаган.»
Турмушга чиққан;
Ҳали чиқмаган;
Ажрашган;
Бева қолган ҳар бир аёл,
ЯШАСИН!
Аёл кишининг турмушга чиқиши ё
ажрашиши билан ҳурмати кўпайиб,
камайиб қолмайди. У Аллоҳнинг нозик
хилқати.