@SANSIZ@

Мениниг дадам..!
Куни кеча қўшнимизнинг хонадонида ХАТМИ ҚУРЪОН бўлди... Қўшнилар билан бирга у хонадонга дадам билан бирга кирдик. Улар билан дастурхон атрофига ёнма ён келиб жойлашдик. Датурхондаги ноз неъматлардан тановвул қилиб бўлгач, дастурхонга ош тортилди. Дадам иккимиз бир лагандан ош ерканмиз, олдиларидан чиққан гўшт бўлакларини секин секин мен томонга суриб қўйдилар.
_____Бу манзарани кузата туриб, аввалги бир стсимдаги ота бола суҳбати едимга тушди. Дадаси ўғлидан ʺким кучли ўғлим сенми, менми?ʺ деб уч бора сўраганида, уччаласида ҳам ʺмен кучлида отаʺ деб жавоб қилади. Жавобдан хафа бўлган ота ўғлидан нарироқ кетади ва яна сўрайди:
-— ʺЎғлим сўнги бор сўрайман, ким кучли?ʺ,
-— ʺЭнди мен кучсизман отаʺ ота ўғлининг жавобидан хайрон қолади ва сабабини сўрайди,
---ʺНега уч бор сўраганимда мен кучли деддинг, энди кучсизман деяпсан ўғлимʺ, шунда ўғил жавоб беради.
-— ʺУч бор сўраганингизда ёнимда эдингиз, энди мендан анча узоқдасиз, шунинг учун кучсизман ОТАʺ!
___Дархақиқат, отаси хаёт ўғил, қоқиниб қолмайди... Унга доим мадад бўлади. Тушкунликка тушмайди, бошини деворга урмайди. Чунки, унинг маслахатгўйи бор, у учун жонини беришга қодир ота бор ёнида.
Дадамнинг бу қилганларини кузата туриб ўйлаб қолибман. Дадам хали ҳам мени, елкасига опичлаб олиб, ширинликлар олиб берадиган ёш боладек кўрарканлар.
Болалигимда дадам билан бўлган ёрқин ХОТИРАЛАРИМ* хамон ёдимда...
____Биласизлар мустақилликнинг илк йилларида пул ишлаб топиш муаммоси бироз қийинроқ эди... Хозиргидек тадбиркорлик ривожланмаган, маошга қараб кун кечирадиган вақтлар эди ўшанда. Ота~онам ОДДИЙ ИШЧИ бўлганлиги сабаб, оилада бироз етишмовчилик, бу маошдан кейингисигача амаллаб эплайдиган вақтлар эди...
____Биз болалар оиладаги муаммолардан бехабар, ʺхали уни хали буни олиб берасанʺ деб, хархаша ҳам қилар эдик. Ўша махалда дўкон расталарида ʺсникресʺ, ʺбоунтиʺ, ʺтвиксʺ деган хорижни шоколадлари пайдо бўла бошлаган эди. Мактабга ўзига тўқ оилаларни фарзандлари хар харда ўша шоколадлардан олиб келиб, танаффус вақтида ҳаммани кўзини куйдириб ерди. Ўшанда у холатни кўриб бир ютиниб қўяр эдим. Укамлардан катта бўлганлигим, хаётни сал бўлсада аччиқ чуччугига ақлим етиб қолганлиги сабаб, уйга келиб дадамга ʺменга ҳам олиб берингʺ демас эдим. Бир куни дадам бир дона сникрес олиб келдилар. Уни тўртга бўлдилар, бир бўлагини менга, укамга синглимга ва онамга бердилар...
Ўзлари эса емадилар ҳам. Онам:
-— Дадаси ўзиз емайсизми?!~деб сўраганларида.
-— Сизлар бемалол еяверинглар, мен АВВАЛ ЕГАНМАН ,~ дердилар. Хар доимги гаплари. Ўзи яқиндагина сотувга чиққан нарса бўлса ҳам, дадам уни аввал таътиб кўрган бўлардилар. Кейин билсам, аслида тановвул қилиб кўрмаган бўлсаларда бизларни хотиржам қилиш учун шундай дер эканлар...
____Шўрва нима учун қилинади?!
Албатта гўшт ейиш учун.
Ҳа тўғри, шўрва асосан гўштдан тайер бўлади. Уйда шўрва қилсак, онам шўрванинг гўштини алохида идишда олиб келадилар. Дадам бўлса, ўзининг шўрвасини ичишидан аввал, идишдаги гўштни тақсимлайдилар. Энг юмшоқ жойи синглимга аталар эди. Бирин кетин ёшимизга қараб гўштларни тақсимлаб, ўзларига суяк жойини олиб қолардилар. Ўша суякдаги оз моз ёпишган гўштни ҳам пичоқ билан сидириб, бизларга берардилар. Хозир ҳам шундай. БАХОНАСИ:
-— ʺМенга гўшт мумкинмас, қон босимим борʺ ~дейдилар...
Кечаги дадамнинг гўшт бўлакларини менга илинишларини кўриб туриб, ʺотамиз бизларни сўнги манзилга кетиш онларида ҳам ўйласалар керакʺ деб хаёл қилдим...
____Фарзандим ЕСИН!
____Фарзандим КИЙСИН!
____Фарзандим униб ўссин!
____Фарзандим яшасин! деб, хеч ўзини ўйламас экан хар бир ота. Доим болам деркан ота. Ўзи емас экан, ўзи киймас экан. Топганини
фарзандларига атаркан...!
____ОТАларимизни борига шукр! Умрлари узоқ бўлсин...!Амийн..!